نتيجه سرکوب تجمع زنان در ۲۲ خرداد   

اين اعتقاد وجود دارد که هيچ کلی  بدون  جزء نمی تواند به بقاء خود ادامه دهد اين اعتقاد منشاء نوعی فلسفه وجودی ست .

در جهان معاصر تحولاتی روی داده است   مثل   انقلاب  کبير  فرانسه و انقلاب اکتبر شوروی که همگی اين اصل را از بنيان با خود  به همراه داشته اند ، پس می توان نتيجه گرفت که هر تحرکی ولو اينکه تنها عده ی معدودی از آن حمايت کنند می تواند زنگ خطری باشد  برای بر هم زدن وضعيت موجود .

روی سخن با تجمع زنان در ۲۲ خرداد ۸۵ است که به هر حال سرکوب و به ظاهر در نطفه خفه شد .

آيا براستی تفکر حاکم و خواسته های به حق   اين تجمع با سرکوب به پايان رسيده است ؟

آيا تصور نمی شود که از پتانسيل  اين گونه برخورد ها برای شروع حرکت های جدی تر  آن هم نه برای اعلام تفکرات به حق يک صنف  ،‌ بلکه  برای ايجاد دگرگونی و اصلاحات اساسی و زير بنايی در تمامی سطوح استفاده کرد .

گرچه تجربه نشان داده است که ما هيچ گاه از پتانسيل اين گونه حرکت ها بطور کامل استفاده نکرده ايم ؛ نمونه بارز آن جنبش دانشجويی ۱۸ تير ۱۳۷۸ .

لینک
شنبه ٢٧ خرداد ،۱۳۸٥ - ع - شین